സി.എസ്. ലൂയിസ് തന്റെ കൃതികളിൽ അവതരിപ്പിച്ച ‘നേർരേഖയും വളഞ്ഞ വരയും’ (Straight line and Crooked lines) എന്ന ആശയം വെച്ച് നോക്കിയാൽ, ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ഹണി ട്രാപ്പിംഗിന്റെയും ബ്ലാക്ക്മെയിലിംഗിന്റെയും ഭയാനകമായ വശങ്ങൾ നമുക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും. ലോകത്തെ ഞെട്ടിച്ച ജെഫ്രി എപ്സ്റ്റീൻ കേസ് ഇതിന്റെ ആഗോള രൂപമാണ്. തന്റെ അധീനതയിലുള്ള കരീബിയൻ ദ്വീപിലേക്ക് ലോകനേതാക്കളെയും അതിസമ്പന്നരെയും ക്ഷണിച്ചുവരുത്തി, അവിടെ നടക്കുന്ന ലൈംഗിക ചൂഷണങ്ങൾ രഹസ്യ ക്യാമറകളിൽ പകർത്തി അവരെ ബ്ലാക്ക്മെയിൽ ചെയ്യുകയായിരുന്നു എപ്സ്റ്റീൻ ചെയ്തത്. ഇസ്രായേലിന്റെ മൊസാദ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇന്റലിജൻസ് ഏജൻസികൾക്ക് വേണ്ടിയാണ് ഇയാൾ ഈ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിച്ചിരുന്നതെന്ന വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ, ഹണി ട്രാപ്പിംഗ് എന്നത് ഇന്ന് ഒരു ആഗോള രാഷ്ട്രീയ ആയുധമാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു.
ഇന്ത്യയിലും കേരളത്തിലും ഇത്തരം ബ്ലാക്ക്മെയിലിംഗ് കെണികൾ ഇന്ന് അതിവേഗം വർദ്ധിച്ചുവരികയാണ്. തമിഴ്നാട്ടിലെ പൊള്ളാച്ചി പീഡനക്കേസ് മുതൽ കേരളത്തിലെ വിവിധ ഹണി ട്രാപ്പിംഗ് കേസുകൾ വരെ ഇതിന് ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. സദാചാരബോധം ശക്തമായ നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ ഒരാളുടെ സ്വകാര്യ നിമിഷങ്ങൾ കൈക്കലാക്കുന്നത് അയാളെ ആജീവനാന്തം അടിമയാക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. കേരളത്തിൽ അടുത്ത കാലത്തുണ്ടായ ചില കേസുകളിൽ, പ്രതികൾ തങ്ങളുടെ ഇരകളുടെ ലൈംഗിക വീഴ്ചകളെ ഡിജിറ്റൽ തെളിവുകളാക്കി മാറ്റി അവരെക്കൊണ്ട് വഴിവിട്ട പല സഹായങ്ങളും ചെയ്യിപ്പിക്കുകയും, അധികാര കേന്ദ്രങ്ങളെ തങ്ങളുടെ വരുതിയിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തതായി കാണാം.
എന്നാൽ, നിർഭാഗ്യവശാൽ കത്തോലിക്കാ സഭയോ സീറോ മലബാർ സഭയോ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസികളെ ഈ വലിയ വിപത്തിനെക്കുറിച്ച് ബോധവൽക്കരിക്കാനോ ജാഗ്രതയുള്ളവരാക്കാനോ വേണ്ടത്ര ശ്രമിക്കുന്നതായി കാണുന്നില്ല. സഭയുടെ ധാർമ്മിക പ്രബോധനങ്ങളിൽ പാപത്തെക്കുറിച്ചും സദാചാരത്തെക്കുറിച്ചും വാചാലമാകാറുണ്ടെങ്കിലും, ഈ സദാചാരബോധത്തെ തന്നെ ശത്രുക്കൾ എങ്ങനെ ഒരു യുദ്ധതന്ത്രമായി (Tactical strategy) ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്ന ഗൗരവകരമായ വിഷയം സഭാധികാരികൾ ചർച്ച ചെയ്യുന്നതേയില്ല. നമ്മുടെ വിശ്വാസികൾ ഇത്തരം കെണികളിൽ വീഴുന്നത് തടയാൻ ആവശ്യമായ പ്രായോഗികമായ അറിവോ ‘സെൻസിറ്റൈസേഷനോ’ നൽകാൻ സഭ മുൻകൈ എടുക്കേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇവിടെയാണ് ഇന്റലിജൻസ് ഏജൻസികളും ഗൂഢശക്തികളും ക്രിസ്ത്യൻ മോറാലിറ്റിയെ എങ്ങനെ ഒരു ആയുധമായി മാറ്റുന്നു എന്ന് നാം ചിന്തിക്കേണ്ടത്. സഭ പഠിപ്പിക്കുന്ന ‘നേർരേഖ’ അഥവാ വിശുദ്ധമായ ജീവിതം എന്ന ആശയത്തെയാണ് അവർ ഒരു കെണിയായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഒരു വ്യക്തിക്ക് തന്റെ സ്വഭാവശുദ്ധിയിലോ സാമൂഹികമായ അന്തസ്സിലോ വലിയ വിലയുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ അയാളെ ബ്ലാക്ക്മെയിൽ ചെയ്യാൻ സാധിക്കൂ. സഭ വളർത്തിയെടുത്ത ആ ശക്തമായ ധാർമ്മികബോധത്തെയാണ് ശത്രുക്കൾ ആ വ്യക്തിയെ തളയ്ക്കാനുള്ള ചങ്ങലയായി മാറ്റുന്നത്.
മറ്റ് സംസ്കാരങ്ങളിലോ വ്യവസ്ഥിതികളിലോ ഇത്തരമൊരു ബ്ലാക്ക്മെയിലിംഗ് തന്ത്രം ഇത്ര ഫലപ്രദമാകണമെന്നില്ല. ഉദാഹരണത്തിന്, ചൈനയോ ഉത്തര കൊറിയയോ പോലുള്ള ടോട്ടലിറ്റേറിയൻ ഭരണകൂടങ്ങളിൽ വ്യക്തിപരമായ സദാചാരത്തേക്കാൾ ഭരണകൂടത്തോടുള്ള വിധേയത്വമാണ് പ്രധാനം. ഇസ്ലാമിക നിയമസംഹിതകളിൽ ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇത്തരം കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്ക് സവിശേഷമായ പഴുതുകൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്തരേന്ത്യൻ സാഹചര്യങ്ങളിൽ, ഉന്നാവോ പീഡനക്കേസിലെന്നപോലെ, ജാതീയവും വർഗ്ഗീയവുമായ ആധിപത്യം ഉപയോഗിച്ച് ഇരകളെ അടിച്ചമർത്തുന്ന രീതിയാണ് ഉള്ളത്. അവിടെ ലൈംഗികാരോപണങ്ങളേക്കാൾ വലിയ ചർച്ചകൾ അധികാരവും ജാതി സമവാക്യങ്ങളുമാണ്.
ക്രിസ്ത്യൻ ഭൂരിപക്ഷമുള്ള രാജ്യങ്ങളിലോ കേരളം പോലുള്ള ക്രിസ്ത്യൻ മൂല്യങ്ങൾ സ്വാധീനിച്ച സമൂഹങ്ങളിലോ ആണ് ‘സ്വഭാവശുദ്ധി’ (Character) എന്നതിന് വലിയ വില കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. ഈ മൂല്യവ്യവസ്ഥയെയാണ് എപ്സ്റ്റീനെപ്പോലുള്ളവർ തന്ത്രപരമായി പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയത്. ഇന്റലിജൻസ് ഏജൻസികൾക്ക് ഈ ധാർമ്മിക മൂല്യങ്ങളോട് യാതൊരു പ്രതിബദ്ധതയുമില്ല എന്നത് ഒരു യാത്ഥാർത്ഥ്യമാണ്. എന്നാൽ, വിശ്വാസികളായ മനുഷ്യർ ഈ ‘നേർരേഖയിൽ’ നിന്ന് അല്പം വ്യതിചലിച്ചാൽ (Crooked line) പോലുമുണ്ടാകുന്ന കുറ്റബോധത്തെ അവർ തന്ത്രപരമായി ചൂഷണം ചെയ്യുന്നു. പാപം പുറത്തറിഞ്ഞാൽ ഉണ്ടാകുന്ന മാനക്കേടും കുടുംബത്തിന്റെ തകർച്ചയും ഓർത്ത് ഭയക്കുന്ന വ്യക്തിയെ പിന്നീട് ഈ ഏജൻസികൾക്ക് തങ്ങളുടെ ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് നയിക്കാൻ സാധിക്കും.
സത്യത്തിൽ, നന്മയുടെ അളവുകോലായി മാറേണ്ട ധാർമ്മികതയെ തിന്മയുടെ ശക്തികൾ ഒരു കടിഞ്ഞാണായി മാറ്റുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഒരു വ്യക്തിയെ കെണിയിൽ പെടുത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ, അയാളുടെ മനസ്സാക്ഷിയെത്തന്നെ അയാൾക്കെതിരെയുള്ള സാക്ഷിയാക്കി അവർ മാറ്റുന്നു. ലൂയിസ് പറഞ്ഞതുപോലെ ശരിയായ ഒരു വര ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് വളഞ്ഞ വരയെ നാം ഭയപ്പെടുന്നത്. ആ ഭയത്തെയാണ് എപ്സ്റ്റീനെപ്പോലുള്ളവർ തങ്ങളുടെ ബിസിനസ്സ് മോഡലാക്കി മാറ്റിയത്. ഇതിനെ കേവലം വ്യക്തിപരമായ പാപം എന്നതിലുപരി ഒരു വലിയ തന്ത്രമായി നാം തിരിച്ചറിയണം.
ജെഫ്രി എപ്സ്റ്റീനെപ്പോലുള്ളവർ ഉപയോഗിച്ച മറ്റൊരു തന്ത്രം അധികാരികളെ ലൈംഗികതയുടെയും മറ്റ് അരുതായ്മകളുടെയും ലോകത്തേക്ക് പടിപടിയായി നയിക്കുക എന്നതാണ്. ഒരിക്കൽ ഒരു തെറ്റ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞാൽ, പിന്നീട് ആ തെറ്റ് കാണിച്ച് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി അവരെക്കൊണ്ട് വലിയ തിന്മകൾ ചെയ്യിപ്പിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്. ഇവിടെ ബ്ലാക്ക്മെയിലിംഗ് നടക്കുന്നത് ആ വ്യക്തിയുടെ ഉള്ളിലെ ക്രിസ്ത്യൻ മൂല്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്ന ഭയത്തെ ഉപയോഗിച്ചാണ്. നിയമം എന്നത് വെറും പുസ്തകത്തിലെ വാക്കുകളല്ല, മറിച്ച് സമൂഹത്തിന്റെ പൊതുബോധമാണ്. ആ ബോധത്തെ തകർക്കാതെ തന്നെ വ്യക്തികളെ തകർക്കാൻ ഇവർക്ക് സാധിക്കുന്നു.
അധികാരത്തിന്റെ ഉന്നതങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നവർ പോലും ഇത്തരം കെണികളിൽ വീഴുമ്പോൾ അവർ സത്യത്തിൽ ആ ഏജൻസികളുടെ കൈകളിലെ കളിപ്പാവകളായി മാറുകയാണ്. ഒരു പ്രമുഖ രാഷ്ട്രീയ നേതാവോ ഉദ്യോഗസ്ഥനോ സഭാ നേതൃത്വമോ തന്റെ വിശ്വാസത്തിനും സദാചാരത്തിനും വിരുദ്ധമായ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്തുപോയാൽ, അത് മൂടിവെക്കാൻ വേണ്ടി അയാൾ രാജ്യത്തെയോ സഭയെയോ പോലും ഒറ്റിക്കൊടുക്കാൻ നിർബന്ധിതനാകുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, കേവലം പാപത്തെക്കുറിച്ച് മാത്രം സംസാരിക്കാതെ, ആ പാപത്തെ എങ്ങനെയാണ് ലോകത്തിലെ തിന്മയുടെ ശക്തികൾ ഒരു രാഷ്ട്രീയ ആയുധമാക്കുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് വിശ്വാസികളെ ബോധവാന്മാരാക്കേണ്ടത് സഭയുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.
ഏറ്റവും പ്രധാനമായി, ധാർമ്മികമായി വീഴ്ച പറ്റിയ വ്യക്തികളെ കെണിയിൽ പെടുത്തി, അവരെ ബ്ലാക്ക്മെയിൽ ചെയ്തുകൊണ്ട് സഭയുടെ ഉത്തരവാദിത്തപ്പെട്ട നേതൃനിരയിലേക്ക് ബോധപൂർവ്വം തിരുകിക്കയറ്റാൻ ബാഹ്യശക്തികൾ ശ്രമിച്ചേക്കാം എന്ന ഗൗരവകരമായ മുന്നറിയിപ്പ് നാം ഗൗരവമായി കാണണം. സഭയുടെ ഉന്നത പദവികളിൽ ഇരിക്കുന്നവരെ സ്വാധീനിച്ചാൽ ഒരു വലിയ വിശ്വാസി സമൂഹത്തെയും അവരുടെ സമ്പത്തിനെയും നിയന്ത്രിക്കാൻ ബാഹ്യശക്തികൾക്ക് സാധിക്കും. നേർരേഖ എന്നത് നമുക്ക് സഞ്ചരിക്കാനുള്ള വഴി മാത്രമല്ല, അത് നമ്മെ കെണിയിൽ പെടുത്താനുള്ള ശത്രുവിന്റെ അളവുകോൽ കൂടിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ആവശ്യമായ ജാഗ്രത പുലർത്താൻ നാം തയ്യാറാകണം.
Leave a Reply